శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - పంచమాశ్వాసము - శ్రీ శక్ర సంవాద ప్రకారము - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

శ్రీ శక్ర సంవాద ప్రకారము (సం. 12-221-3)

వ.	దేవా! వైశంపాయనుండు జనమేజయున కిట్లనియె నట్లింద్రబలిసంవాద రూపంబునఁ గాలప్రకారంబు విని యుధిష్ఠిరుండు దేవవ్రతునితోడ.	2
క.	‘ఏమిట రూపగుఁ? బురుషుం \| డేమెయిరూపు సెడు? నాకు నెఱిఁగింపుము తే జోమహిత! యనిన నతఁ డా \| భూమిపతికి నిట్టు లనియె భూపప్రవరా!	3
వ.	‘ఇవ్విషయంబునకు నొక్క యితిహాసంబు శ్రీశక్రసంవాదం బనంగలదు. దానిం జెప్పెద నాకర్ణింపుము. నారదమునీశ్వరుం డెందును నిజేచ్ఛంజరియించుచుండి యొక్కనాఁడు మందాకినికిం జని కృతస్నానుండై.	4
క.	ఆ నదియం దాచరిత \| స్నానుండై నియతినున్న శక్రుం గని య చ్చో నయ్యిరువురు సల్లా \| పానందముఁ బొందుచుండ నాకాశమునన్‌.	5
తే.	బాలభాను బింబంబు గీడ్పఱుచునట్టి \| దీప్తి మండలి దోఁచె; నద్దేవపతియు మునిపతియుఁ జూచుచుండ గ్రక్కున విమాన \| మవతరించి యాసన్నయై యతివ యోర్తు.	6
క.	పురుహూతున కభిముఖి యై \| కరములు మోడ్చుటయు, నతఁడు గారవమున ‘నె వ్వర వబ్జానన! యెచటికి \| నరిగెద, వెందుండి రాక?’ యనియె నరేంద్రా!	7
సీ.	అనవుడు నద్దేవి యాదరభరిత యై \| ‘బాలార్కబోధిత పద్మజాత యైనట్టిదాన; శ్రీయన లక్ష్మి నా భూతి \| యనఁగ వెలుంగుదు ననఘ! యేను స్వాహాస్వధామతి శ్రద్ధాధృతిస్మృతి \| మేధల దనుజుల మెచ్చి వారి కడనుండి మెచ్చ కిప్పుడు నీకడకు నేఁగు \| దెంచితి’ ననిన నద్దివిజనాథుఁ
తే.	‘డేమికారణమున మెచ్చి? తేకతమున \| మెచ్చవైతి దానవుల? నీ మెచ్చుచొప్పు మాకు నెఱిఁగింపు’ మనిన నమ్మాననీయ \| వాక్య యిట్లని చెప్పె నవ్వాసవునకు.	8
క.	‘దానాధ్యయనాతిథిస \| మ్మానాది విశిష్ట గుణసమగ్రత కలిమిన్‌ దానవుల నియ్యకొంటిని; \| వాని విడిచి గర్వు లగుట వారి విడిచితిన్‌.	9
వ.	సత్యధర్మపరుండ వగుటంజేసి నీపాల వసియింప రుచివుట్టి వచ్చితి’ నని చెప్పి వెండియు.	10
సీ.	గురుభక్తి నిరతులు, సురపితృపూజన \| పరులును, సత్యసంభాషణులును, దానశీలురుఁ, బరధన పరదార ప \| రాఙ్ముఖచిత్తులు, బ్రాహ్మణ ప్రి యులు, దివానిద్రా వియుక్తులు, వృద్ధదు \| ర్బల దీన యోషిత్కృపారతులును, శౌచులు, నతిథిభోజనశిష్టభోజులు \| నేను మెచ్చు జనంబు; లిట్లుగాక
తే.	ధర్మ మెడలి, కామంబు క్రోధంబుఁజాలఁ \| గలిగి, గర్వులై బలియు భైక్షంబు నిడక పరుష వాక్కులఁ గ్రూరంపుఁ జరితములను \| మిగిలి వర్తించువారు నా మెచ్చు గారు.	11
క.	బుద్ధియు ధృతియును నీతియు \| శ్రద్ధయు సన్నతియు క్షమయు శాంతియు ననఁగా వృద్ధశ్రవ! యేడ్వురు మ \| ద్వృద్ధి ప్రదదేవతలు శ్రుతిస్మృతికథితల్‌.	12
క.	అష్టమి యగు దేవత నేఁ \| గష్టాత్మత యసురులందుఁ గని విడిచితి మ త్తుష్టికరచరితు లగుటఁ ద్రి \| విష్టప సదుల కడ నిలిచి వెలసెద ననినన్‌.	13
క.	అభినందించిరి దేవ \| ప్రభుఁడును నారదుఁడు నపుడు పవనంబును సౌ రభసుఖ సంస్పర్శంబుల \| నభిరామం బగుచు వీచె నల్లన యచటన్‌.	14
ఆ.	కురిసెఁ బుష్పవృష్టి, మొరసె గీర్వాణ దుం \| దుభులు, సిరి వరింప నభినవోజ్జ్వ లత్వమొంది దివిజులకు నేత్రపర్వమై \| పొలిచి యింద్రుఁ డాత్మపురికి నరిగె.	15
క.	శతమఖకమలావాసా \| ప్రతిమ సమాగమ విశేష బహుమత మగు నీ యితిహాసము శ్రుతమైనఁ బ \| ఠితమైనను నెఱయ సంఘటించును లక్ష్మి న్‌.	16
క.	ఇందుల తాత్పర్యము నీ \| డెందము నొందించి యతిదృఢీకృతశీలా స్పందితుఁడ వగుము; తిరమై \| యిందిర నీకడ వసించు నిభపురనాథా!’	17
క.	అనిన విని ధర్మజుఁడు శాం \| తనవునితో జనుల కెవ్విధము నాచారం బున నెట్టిపాటి శీలం \| బున నే విద్యను మహాత్మ! ముక్తి దొరకొనున్‌.	18
క.	అనవుడు నతనికి నతఁ డి \| ట్లను ‘విను మితిహాస మొకటి యది నీ ప్రశ్నం బున కుత్తర మగు; నేర్పడ \| వినిపించెద గాఢతర వివేక నిరూఢా!	19